Poradnik dla osób odwiedzających po raz pierwszy
Rejs obiadowy jakatabune od początku do końca: co naprawdę się dzieje
Odprawa przy nabrzeżu Shinagawa, kryta łódź odbijająca od brzegu o zmierzchu, i dziesięć dań serwowanych, gdy panorama za oknem się zmienia — tak właśnie wygląda ten wieczór, krok po kroku.
Zobacz rejs kolacyjny yakatabune na GetYourGuide ↗Wieczór zgodnie z planem
| Pierwsza połowa | Druga połowa | |
|---|---|---|
| Co się dzieje | Wejście na pokład, przystawki, sashimi | Tempura, ryż, makaron, deser |
| Twoja lokalizacja | Przystań Shinagawa → Rainbow Bridge | Rzeka Sumida → Odaiba → powrót |
| Czas | Odprawa ~30 min przed wypłynięciem | Rejs trwa łącznie ok. 2,5–3 godzin |
| Napoje | Bez limitu z otwartego baru | Bez limitu z otwartego baru |
| Dojazd | Bez transferu — do Shinagawy docierasz samodzielnie | Wysadzenie odbywa się przy tym samym molo, z którego wypłynięto. |
Zaczyna się od spaceru w stronę działającego nabrzeża, a nie biura obsługi turystycznej.
Tutaj nie ma punktu zbiórki z przedstawicielem trzymającym tabliczkę — samodzielnie docierasz do pomostu odjazdowego Funasei w dzielnicy Shinagawa-ku, kilka minut pieszo od stacji Shinagawa, i meldujesz się u załogi łodzi około 30 minut przed planowanym wypłynięciem. To bliżej złapania regularnego promu niż dołączenia do wycieczki autokarowej, co stanowi część uroku, jeśli wolisz poruszać się własnym tempem przed wejściem na pokład, zamiast czekać w wyznaczonym punkcie z tabliczką. Shinagawa to jeden z większych węzłów kolejowych Tokio, więc dojazd z niemal każdego miejsca w mieście to jedna podróż pociągiem, a spacer z hali stacyjnej nad samą wodę zajmuje tylko kilka minut, gdy już wiesz, którym wyjściem wyjść. Ponieważ nie ma tu autokaru ani busa, pierwsze dziesięć minut wieczoru to po prostu krótki, zwyczajny spacer przez dzielnicę biurową, która niepostrzeżenie przechodzi w nadbrzeżne molo.
Sama łódź jest pierwszą rzeczą, która zasługuje na uwagę.
Yakatabune to prawdziwy typ łodzi, a nie tematyczna replika stworzona z myślą o turystach — to konstrukcja, której korzenie sięgają okresu Heian, kiedy to szogunowie i feudalni władcy używali prywatnych, bogato zdobionych wersji tych łodzi, by zabawiać gości na wodach Tokio. Wchodząc na pokład współczesnej, działającej wersji, zadaszona kabina, niskie stoły i papierowe lampiony zawieszone wzdłuż burty są wierne tamtemu projektowi, a nie dodane dla przyjezdnych. Łodzie te udostępniono zwykłym mieszkańcom Tokio dopiero pod koniec XIX wieku, a oferowany dziś rejs z kolacją jest bezpośrednim spadkobiercą tego przejścia od arystokratycznej rozrywki do publicznej. Nowoczesne jednostki mają klimatyzację i otwarty bar, których oryginały z okresu Heian nigdy nie posiadały, ale sylwetka — niska, zadaszona, obwieszona lampionami — to wciąż rozpoznawalnie ta sama idea, niesiona przez mniej więcej tysiąc lat.
Kolacja zaczyna się niemal natychmiast po odbiciu od brzegu.
Pierwsze małe dania — przystawki shikidashi i kobachi — zwykle pojawiają się, gdy łódź wciąż szuka otwartej wody w pobliżu Shinagawy, na długo zanim Rainbow Bridge wejdzie w pole widzenia. Stamtąd dziesięć kolejnych dań podawanych jest stopniowo, a nie wszystkich naraz: talerz sashimi, gdy zbliżacie się do mostu, tempura smażona na zamówienie, gdy łódź skręca w górę rzeki Sumida, następnie sezonowe danie ryżowe, marynowane warzywa, mała sałatka i na koniec makaron, gdy płyniecie z powrotem wokół Odaiby. Takie tempo sprawia, że rzadko zdarza się dłuższa przerwa z pustym stołem, co idealnie pasuje do wieczoru, w którym równie ważne jest obserwowanie mijającego miasta, co samo jedzenie. Personel dba również o to, by otwarty bar działał płynnie przez cały ten czas, więc napoje pojawiają się wraz z potrawami, bez konieczności osobnej wyprawy do lady.
Widok zmienia się wraz z kolejnymi daniami.
Ponieważ dziesięciodaniowa kolacja trwa przez cały rejs, jedzenie i panorama miasta przesuwają się razem, zamiast łodzi stać w miejscu podczas posiłku, a potem robić dodatkowe okrążenie. Most Rainbow Bridge rozświetla pierwsze dania, Tokyo Skytree wyłania się w trakcie odcinka na rzece Sumida, a nabrzeże Odaiby towarzyszy kolejnym daniom w drodze powrotnej. Warto na kilka minut wyjść na otwarty górny pokład przy każdym z tych punktów, zamiast siedzieć przy stole przez całą trasę — okna jadalni dają dobry widok, ale pokład oferuje ten niezastawiony, przy sprzyjającej pogodzie.
Kończy się tak, jak się zaczęło — z powrotem w Shinagawie.
Deser i ostatnia kolejka z otwartego baru przypadają na drogę powrotną w stronę przystani, a łódź zwykle wraca do Shinagawy około godziny 20:00–21:00, czyli mniej więcej dwie i pół do trzech godzin po wejściu na pokład. Ta rezerwacja nie obejmuje transferu, więc warto mieć plan powrotu do miejsca zakwaterowania jeszcze przed wejściem na pokład, zamiast ustalać go dopiero na przystani — połączenia kolejowe z Shinagawy kursują do późna, ale konkretna trasa powrotna to jedna rzecz mniej do przemyślenia pod koniec długiego, sytego wieczoru.