Η διαδρομή, αναλυτικά
Η διαδρομή με το Yakatabune: Rainbow Bridge, ο ποταμός Sumida, η Odaiba και ο Skytree
Αυτή η κρουαζιέρα έχει τόσο ενδιαφέρουσα θέα όσο και γεύμα. Να πού περίπου κατευθύνεται το σκάφος, τι είναι πιθανό να δείτε από κάθε τμήμα της διαδρομής και γιατί η διαδρομή έχει αυτό το σχήμα.
Δες το δείπνο-κρουαζιέρα με yakatabune στο GetYourGuide ↗Η διαδρομή, σε γενικές γραμμές
| Σκέλος | Τι βλέπετε | Καλύτερη θέα από |
|---|---|---|
| Αναχώρηση από Shinagawa | Η προβλήτα, το παραλιακό μέτωπο, ανοιχτά νερά του κόλπου | Και από τα δύο καταστρώματα καθώς αποπλέετε |
| Rainbow Bridge | Οι φωτισμένοι κρεμαστοί καλωδίες της γέφυρας | Ανοιχτό κατάστρωμα παρατήρησης στον ουρανό, αν το επιτρέψει ο καιρός |
| Ποταμός Σουμίντα | Ο πύργος Tokyo Skytree πάνω από τις στέγες της πόλης | Τα παράθυρα της τραπεζαρίας ή το κατάστρωμα |
| Ονταΐμπα | Φώτα στο παραλιακό μέτωπο, άλλα κρουαζιερόπλοια | Είτε στο κατάστρωμα, συνήθως στο ταξίδι της επιστροφής |
| Επιστροφή στο Shinagawa | Ο ορίζοντας που άφησες πίσω σου, τώρα φωτισμένος | Κατάστρωμα |
Γιατί η διαδρομή διαγράφει κύκλο αντί να εκτείνεται από σημείο σε σημείο
Επειδή το σκάφος πρέπει να επιστρέψει τους επισκέπτες στην ίδια προβλήτα του Σινάγκαουα από όπου επιβιβάστηκαν, η κρουαζιέρα είναι διαμορφωμένη ως κυκλική διαδρομή και όχι ως μονόδρομο ταξίδι — έξω από τον κόλπο του Τόκιο και πάνω στον ποταμό Σουμίντα, για να επιστρέψει στη συνέχεια από τον ίδιο δρόμο. Αυτό το σχήμα είναι κοινό στους περισσότερους φορείς εκμετάλλευσης γιοκαμπούνε, δεν είναι μοναδικό σε αυτή την προσφορά, και αξίζει να το γνωρίζετε από την αρχή: δεν σας αφήνουν κάπου καινούργιο στο τέλος της βραδιάς — παρακολουθείτε το ίδιο τμήμα νερού και ορίζοντα δύο φορές, μία φορά με το φως να σβήνει καθώς βγαίνετε και μία φορά επιστρέφοντας μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, που είναι κάθε φορά μια διαφορετική εικόνα. Μια κυκλική διαδρομή σημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα logistics στο τέλος της βραδιάς — όπου κι αν ξεκινήσατε από το Σινάγκαουα, εκεί ακριβώς καταλήγετε.
Η Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου είναι συνήθως το πρώτο μεγάλο ορόσημο
Αφήνοντας το Σιναγκάουα πίσω, το σκάφος κατευθύνεται προς τη Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου, μια κρεμαστή γέφυρα πάνω από τον Κόλπο του Τόκιο που φωτίζεται τη νύχτα και διακρίνεται από απόσταση προτού το σκάφος περάσει κάτω ή κοντά της. Η στιγμή αυτή συνήθως συμπίπτει με τα πρώτα πιάτα — το σασίμι, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες — οπότε υπάρχει ένας φυσικός λόγος να βγείτε έξω και να κοιτάξετε ψηλά ενώ το γεύμα ακόμη εξελίσσεται. Η γέφυρα συνδέει την παραθαλάσσια περιοχή της Οντάιμπα με την πλευρά της ενδοχώρας του κόλπου, και οι πυλώνες των καλωδίων της αποτελούν μια αναγνωρίσιμη σιλουέτα του Κόλπου του Τόκιο, ακόμη και για επισκέπτες που δεν έχουν ερευνήσει τη διαδρομή εκ των προτέρων. Οι φωτογραφίες της γέφυρας από το νερό, αντί για τα συνηθισμένα σημεία θέασης από την ξηρά, είναι ένα από εκείνα τα μικρά πλεονεκτήματα που προσφέρει αυτή η συγκεκριμένη διαδρομή και που μια βόλτα στην ακτή δεν μπορεί να δώσει.
Στο τμήμα του ποταμού Σουμίντα εμφανίζεται ο Πύργος Skytree
Μετά τον κόλπο, το σκάφος στρίβει προς τον ποταμό Σουμίντα, τον κεντρικό πλωτό δρόμο του Τόκιο, και σε αυτό το τμήμα ο Πύργος Skytree του Τόκιο γίνεται ορατός πάνω από τις στέγες της πόλης — στα 634 μέτρα, είναι αρκετά ψηλός ώστε να παραμένει στο οπτικό πεδίο για ένα σημαντικό μέρος της διαδρομής στον ποταμό, παρόλο που το σκάφος δεν περνά ακριβώς από κάτω του. Εδώ συνήθως σερβίρεται και το πιάτο με τα τεμπούρα, τηγανισμένα φρέσκα στην κουζίνα του σκάφους και όχι προετοιμασμένα εκ των προτέρων, οπότε υπάρχει λόγος να είστε στο τραπέζι και όχι στο κατάστρωμα για μέρος αυτού του τμήματος. Ο ποταμός εδώ στενεύει σε σύγκριση με τον ανοιχτό κόλπο, φέρνοντας τις γέφυρες και τα αναχώματα αισθητά πιο κοντά από τις ευρύτερες θεάσεις γύρω από το Σιναγκάουα και τη Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου.
Η Οντάιμπα κλείνει τον κύκλο πριν από την επιστροφή
Η Οντάιμπα, το τεχνητό νησί στον Κόλπο του Τόκιο γνωστό για τον παραλιακό του περίπατο και τα φωτισμένα κτίριά του, σηματοδοτεί περίπου το πιο απομακρυσμένο σημείο της κρουαζιέρας προτού το σκάφος γυρίσει πίσω προς το Σιναγκάουα. Άλλα γιακατάμπουνε και σκάφη αναψυχής είναι συχνά ορατά σε αυτό το τμήμα, καθώς η Οντάιμπα αποτελεί κοινό σημείο στροφής ή προορισμό για τις διαδρομές πολλών διαχειριστών, όχι μόνο αυτής. Τα μεταγενέστερα πιάτα — ρύζι, τουρσιά, σαλάτα και τα τελικά νουντλς — τείνουν να φτάνουν γύρω σε αυτό το σημείο της βραδιάς, οπότε είναι μια καλή στιγμή για να εναλλάσσεστε ανάμεσα στο φαγητό και στην παρατήρηση του νερού. Οι εμπορικοί και ψυχαγωγικοί πύργοι της Οντάιμπα δίνουν στον ορίζοντα έναν διαφορετικό χαρακτήρα εδώ, σε σύγκριση με το πιο εταιρικό παραθαλάσσιο μέτωπο του Σιναγκάουα από όπου ξεκίνησε η βραδιά.
Ο καιρός και οι παλίρροιες διαμορφώνουν την ακριβή μορφή της βραδιάς
Κανένα από τα παραπάνω χρονοδιαγράμματα δεν είναι σταθερό στο λεπτό — οι παλίρροιες, η υπόλοιπη κυκλοφορία στον ποταμό και η εποχή επηρεάζουν την ακριβή διαδρομή και τον ρυθμό κάθε βραδιάς, και ο διαχειριστής, όχι αυτός ο ιστότοπος, αποφασίζει σε πραγματικό χρόνο πώς θα εξελιχθεί ο κύκλος. Αυτό που παραμένει σταθερό είναι η συνολική δομή: Σιναγκάουα, ο κόλπος, η Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου, ο Σουμίντα, η Οντάιμπα και επιστροφή, με τα δέκα πιάτα να είναι χρονομετρημένα περίπου ανάλογα. Αν μια καθαρή νύχτα με καλή ορατότητα έχει σημασία για εσάς, μια πρώιμη βραδινή ημερομηνία σε ξηρή περίοδο δίνει τις καλύτερες πιθανότητες, αν και τίποτα σε μια κρουαζιέρα ποταμού και κόλπου στο Τόκιο δεν μπορεί να εγγυηθεί καθαρό ουρανό. Η βροχή σπάνια ακυρώνει ένα δρομολόγιο εντελώς, καθώς η τραπεζαρία είναι πλήρως κλειστή — απλώς συντομεύει τον χρόνο που έχει νόημα να περάσετε στο ανοιχτό κατάστρωμα.